คำคน

作詞: สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์    作曲:สมาน กาญจนะผลิน
พี่..ระทมอยู่เดียวดาย
ความ..สุขที่หมายคลายคืน
เจ้าลืมรักเคยภิรมย์ชมชื่น
เพียงฟังน้ำคำคนอื่น
เจ้าคืนสัญญาแห่งใจ

อันคำคน เวียนวนลอยลม
ควรหรือเจ้ามาเศร้าตรม
เอาอารมณ์ของตัวเป็นใหญ่
เก็บมาวู่วาม หลงลืมแม้ความยับยั้งชั่งใจ
ตัดเยื่อ..ตัดใย ทอดทิ้งให้พี่อกตรม

เจ้าคิดเอาแต่ใจตน
ลืม..เหตุ ลืมผลงายงม
แต่เพียงน้ำคำวาจาปรารมภ์
ควรหรือยึดเอามาตรม
ระทมแล้วเลยเปลี่ยนไป

อันอารมณ์ หากเหนือเหตุผล
ความแค้นก็แน่นกมล
กลายเป็นคนคิดสั้นไปได้
หักความระทม ยกเอาอารมณ์ทิ้งให้ห่างไกล
จะเห็นหัวใจ แล้วจะรักใครเจ้าเอย

อันอารมณ์ หากเหนือเหตุผล
ความแค้นก็แน่นกมล
กลายเป็นคนคิดสั้นไปได้
หักความระทม ยกเอาอารมณ์ทิ้งให้ห่างไกล
จะเห็นหัวใจ แล้วจะรักใครเจ้าเอย