พงษ์พัฒน์ พงษ์พัฒน์

作詞:-    作曲:-

แล้วไปแล้วฉันมันโง่เองที่ยอมอย่างนั้น
นึกไม่ถึงเธอจะเป็นเหมือนทะเลทราย
แม้วันนี้ฉันจะฟั่นเฟือนกับคำสุดท้าย
เธอก็ไปไม่ต้องมาสั่งเสีย
เจอะกับคนเนรคุณ มันก็คงเป็นเวรกรรม
อย่ากลับมาทำให้ทรมาน
ยอมแพ้แล้ว ชาติเดียวก็รู้
รักเธอเท่าไหร่ ต้องเจ็บเท่ากันไปอีกนาน
อย่ามาให้ฉันเห็นขอกันสักครั้ง
แล้วฉันจะบอกว่าจะไม่ลืมพระคุณนี้
เธอใช่ไหมทิ้งตัวสำรอง ให้ใจมันร้าว
ไปกับเขาแล้วก็จะย้อนมาหรือไง
แม้วันนั้นใจจะนักเลงกับเธอแค่ไหน
รู้เอาไว้ว่าใจตายไปแล้ว
เจอะกับคนเนรคุณ มันก็คงเป็นเวรกรรม
อย่ากลับมาทำให้ทรมาน
ยอมแพ้แล้ว ชาติเดียวก็รู้
รักเธอเท่าไหร่ ต้องเจ็บเท่ากันไปอีกนาน
อย่ามาให้ฉันเห็นขอกันสักครั้ง
แล้วฉันจะบอกว่าจะไม่ลืมพระคุณนี้
เจอะกับคนเนรคุณ มันก็คงเป็นเวรกรรม
อย่ากลับมาทำให้ทรมาน
ยอมแพ้แล้ว ชาติเดียวก็รู้
รักเธอเท่าไหร่ ต้องเจ็บเท่ากันไปอีกนาน
อย่ามาให้ฉันเห็นขอกันสักครั้ง
แล้วฉันจะบอกว่าจะไม่ลืมพระคุณนี้
ยอมแพ้แล้ว ชาติเดียวก็รู้
รักเธอเท่าไหร่ ต้องเจ็บเท่ากันไปอีกนาน
อย่ามาให้ฉันเห็นขอกันสักครั้ง
แล้วฉันจะบอกว่าจะไม่ลืมพระคุณนี้
ยอมแพ้แล้ว ชาติเดียวก็รู้
รักเธอเท่าไหร่ ต้องเจ็บเท่ากันไปอีกนาน
อย่ามาให้ฉันเห็นขอกันสักครั้ง
แล้วฉันจะบอกว่าจะไม่ลืมพระคุณนี้
ยอมแพ้แล้ว ชาติเดียวก็รู้
รักเธอเท่าไหร่ ต้องเจ็บเท่ากันไปอีกนาน
อย่ามาให้ฉันเห็นขอกันสักครั้ง