Lyricist: สุรพล พรภักดี   Composer: สุรพล พรภักดี

เดือนเอ๋ยเดือน ยามเจ้าเลือนจากฟ้า
เหมือนดังรักข้า ต้องร้างราจากใจ
เดือนจ๋า ถ้าข้าห้ามเจ้าได้
ข้าจะห้ามเจ้าไว้ มิให้จากไปหรอกเดือน

ยิ่งคืนไหนเจ้าไม่ส่องแสงมา
เดือนเอ๋ยรู้ไหมว่า หัวใจของข้าเหมือนถูกใครเฉือน
สงสารข้าบ้าง อย่าได้จากฟ้าเลยเดือน
โปรดจงช่วยเยือน เป็นเพื่อนข้าเมื่อคราที่ตรม

เดือนจ๋าเดือน ถ้าเจ้าเหมือนข้าคงจะช้ำ
รักเคยหวานฉ่ำ ต้องกลับมาขื่นขม
รักมาแปร เปลี่ยนคู่เชยชื่นชม
ข้าจึงขื่นขมใจ ฤทัยไหวหวั่นเลื่อนลอย

ถึงคืนนี้แม้จะมีเมฆมัว ฟ้าสลัวลมหนาว
ข้าก็จะเฝ้า แหงนเบิ่งตาคอย
สงสารข้าบ้าง อย่าให้ฝันค้างรอคอย
โปรดลอยเหนือฟ้า โปรดปลอบอุราข้าด้วยเถิดเดือน

เดือนเอ๋ยเดือน ยามเจ้าเลือนจากฟ้า
เหมือนดังรักข้า ต้องร้างราจากใจ
เดือนจ๋า ถ้าข้าห้ามเจ้าได้
ข้าจะห้ามเจ้าไว้ มิให้เจ้าไปหรอกเดือน

ยิ่งคืนไหน เจ้าไม่ส่องแสงมา
เดือนเอ๋ยรู้ไหมว่า หัวใจของข้าเหมือนถูกใครเฉือน
สงสารข้าบ้าง อย่าให้ฝันค้างเลยเดือน
โปรดจงช่วยเยือน เป็นเพื่อนข้าเมื่อคราที่ตรม

เดือนจ๋าเดือน ยามเจ้าเลือนข้าคงจะช้ำ
รักเคยหวานฉ่ำ ต้องกลับมาขื่นขม
รักมาแปร เปลี่ยนคู่เชยชื่นชม
ข้าจึงขื่นขมใจ ฤทัยไหวหวั่นเลื่อนลอย

ถึงคืนนี้แม้จะมีเมฆมัว ฟ้าสลัวลมหนาว
ข้าก็จะเฝ้า แหงนเบิ่งตาคอย
สงสารข้าบ้าง อย่าให้ฝันค้างรอคอย
โปรดลอยเหนือฟ้า โปรดปลอบอุรา ข้าด้วยเถิดเดือน

เดือนจ๋า

Preview Open KKBOX

Lyricist: สุรพล พรภักดี   Composer: สุรพล พรภักดี

เดือนเอ๋ยเดือน ยามเจ้าเลือนจากฟ้า
เหมือนดังรักข้า ต้องร้างราจากใจ
เดือนจ๋า ถ้าข้าห้ามเจ้าได้
ข้าจะห้ามเจ้าไว้ มิให้จากไปหรอกเดือน

ยิ่งคืนไหนเจ้าไม่ส่องแสงมา
เดือนเอ๋ยรู้ไหมว่า หัวใจของข้าเหมือนถูกใครเฉือน
สงสารข้าบ้าง อย่าได้จากฟ้าเลยเดือน
โปรดจงช่วยเยือน เป็นเพื่อนข้าเมื่อคราที่ตรม

เดือนจ๋าเดือน ถ้าเจ้าเหมือนข้าคงจะช้ำ
รักเคยหวานฉ่ำ ต้องกลับมาขื่นขม
รักมาแปร เปลี่ยนคู่เชยชื่นชม
ข้าจึงขื่นขมใจ ฤทัยไหวหวั่นเลื่อนลอย

ถึงคืนนี้แม้จะมีเมฆมัว ฟ้าสลัวลมหนาว
ข้าก็จะเฝ้า แหงนเบิ่งตาคอย
สงสารข้าบ้าง อย่าให้ฝันค้างรอคอย
โปรดลอยเหนือฟ้า โปรดปลอบอุราข้าด้วยเถิดเดือน

เดือนเอ๋ยเดือน ยามเจ้าเลือนจากฟ้า
เหมือนดังรักข้า ต้องร้างราจากใจ
เดือนจ๋า ถ้าข้าห้ามเจ้าได้
ข้าจะห้ามเจ้าไว้ มิให้เจ้าไปหรอกเดือน

ยิ่งคืนไหน เจ้าไม่ส่องแสงมา
เดือนเอ๋ยรู้ไหมว่า หัวใจของข้าเหมือนถูกใครเฉือน
สงสารข้าบ้าง อย่าให้ฝันค้างเลยเดือน
โปรดจงช่วยเยือน เป็นเพื่อนข้าเมื่อคราที่ตรม

เดือนจ๋าเดือน ยามเจ้าเลือนข้าคงจะช้ำ
รักเคยหวานฉ่ำ ต้องกลับมาขื่นขม
รักมาแปร เปลี่ยนคู่เชยชื่นชม
ข้าจึงขื่นขมใจ ฤทัยไหวหวั่นเลื่อนลอย

ถึงคืนนี้แม้จะมีเมฆมัว ฟ้าสลัวลมหนาว
ข้าก็จะเฝ้า แหงนเบิ่งตาคอย
สงสารข้าบ้าง อย่าให้ฝันค้างรอคอย
โปรดลอยเหนือฟ้า โปรดปลอบอุรา ข้าด้วยเถิดเดือน