Lyricist: ไพบูลย์ บุตรขัน   Composer: ไพบูลย์ บุตรขัน

ป่าเหนือเมื่อหน้าดอกไม้บาน
ลมฝนบนฟ้าผ่าน ฟ้ามองดั่งม่านน้ำตา
น้ำฝน หล่นจากฟากฟ้า
ขังแก่งเหมือนแอ่งน้ำตา ไหลตกจากผาแว่วฟัง

ป่าเหนือเมื่อไป ได้พบมา
เมืองเหนือเมื่อน้ำบ่า เลาะธารซ่านซ่า เคล้าดัง
น้ำไหล ไปหลากมากครั้ง
หมุนวนสายชลเหมือนดัง ไหลหลั่งเป็นวังน้ำวน

ริมฝั่งวังน้ำค่ำลงคงมี แสงจันทร์
คืนหนึ่งคืนนั้นพบกันน้องเอย สองคน
เมืองเหนืออนงค์นั้นคงมีมนต์
เป่าหัวใจเสียจน ก่นให้ใฝ่ฝัน

แอ่วเว้าเจ้าวอนอ้อนน้ำคำ
จนสูรย์ลอยคล้อยต่ำ สายัณห์เย็นย่ำทุกวัน
แล้วไฉน จะให้ลืมนั้น
แม้นใครได้ไปเที่ยวพลัน หลงมั่นในเมืองเหนือเอย

แอ่วเว้าเจ้าวอนอ้อนน้ำคำ
จนสูรย์ลอยคล้อยต่ำ สายัณห์เย็นย่ำทุกวัน
แล้วไฉน จะให้ลืมนั้น
แม้นใครได้ไปเที่ยวพลัน หลงมั่นในเมืองเหนือเอย

มนต์เมืองเหนือ

Preview Open KKBOX

Lyricist: ไพบูลย์ บุตรขัน   Composer: ไพบูลย์ บุตรขัน

ป่าเหนือเมื่อหน้าดอกไม้บาน
ลมฝนบนฟ้าผ่าน ฟ้ามองดั่งม่านน้ำตา
น้ำฝน หล่นจากฟากฟ้า
ขังแก่งเหมือนแอ่งน้ำตา ไหลตกจากผาแว่วฟัง

ป่าเหนือเมื่อไป ได้พบมา
เมืองเหนือเมื่อน้ำบ่า เลาะธารซ่านซ่า เคล้าดัง
น้ำไหล ไปหลากมากครั้ง
หมุนวนสายชลเหมือนดัง ไหลหลั่งเป็นวังน้ำวน

ริมฝั่งวังน้ำค่ำลงคงมี แสงจันทร์
คืนหนึ่งคืนนั้นพบกันน้องเอย สองคน
เมืองเหนืออนงค์นั้นคงมีมนต์
เป่าหัวใจเสียจน ก่นให้ใฝ่ฝัน

แอ่วเว้าเจ้าวอนอ้อนน้ำคำ
จนสูรย์ลอยคล้อยต่ำ สายัณห์เย็นย่ำทุกวัน
แล้วไฉน จะให้ลืมนั้น
แม้นใครได้ไปเที่ยวพลัน หลงมั่นในเมืองเหนือเอย

แอ่วเว้าเจ้าวอนอ้อนน้ำคำ
จนสูรย์ลอยคล้อยต่ำ สายัณห์เย็นย่ำทุกวัน
แล้วไฉน จะให้ลืมนั้น
แม้นใครได้ไปเที่ยวพลัน หลงมั่นในเมืองเหนือเอย