Lyricist: -   Composer: -

ฉันเกิดจากแดนอีสาน
วิญญาน ของลูกข้าวเหนียว
เกิด ให้คนเก็บเกี่ยว
แรงงานแหล่งทรัพยากร
อีสาน ตำนานแล้งร้อน
ดูผู้คน ทุกข์ยากปากหมอง
(ดูผู้คน ทุกข์ยากปากหมอง)

อดอยากจำจากบ้านมา
ทิ้งนา ทิ้งพ่อและแม่
เหลือ ผู้เฒ่าผู้แก่
ไว้อยู่เหย้าเฝ้าเฮือนจนๆ
ชีวิตหมู่เฮาขัดสน
ต้องดิ้นรน หนอคนอีสาน
(ต้องดิ้นรน หนอคนอีสาน)

ฝ่าฟัน ชีวิตลำเค็ญ
มาเป็น คนกลางเมืองใหญ่
เมืองนั้นศิวิไลซ์
แต่น้ำใจ ไม่เคยตกดิน
ช่างอัศ-จรรย์อยู่กิน
ดังเหลือบริ้นสูบชน-บท
ของดี เขาเอามาหมด
กองทัพมด กองทัพรถสิบล้อ
(กองทัพมด กองทัพรถสิบล้อ)

บ้านนา อีสานเฮาแล้ง
โทษฟ้า ที่แกล้งนั้นผิด
ผู้คน ทุกข์ทนผลิต
คุณภาพชีวิตถึงเป็นหนี้
เกษตร กรรมเคมี
ทำเกษตร-กรจนลง
ค่าปุ๋ย ค่ายาแพงโกง
บอก ตรงๆ จะยัดห่าอะไร
(บอก ตรงๆ จะยัดห่าอะไร)

ว่าไง เล่าอีสานเขียว
เดี๋ยวเดียว ไม่เห็นสานต่อ
หมดหวัง กับ ค.จ.ก.
พระสงฆ์ เขายังขังซังเต
ดูรัฐ-บาลชวนเท่
ตั้งโครงการ ลำโขงชีมูล
(ตั้งโครงการ ลำโขงชีมูล)
เสียงพิณ เสียงแคนอีสาน
เล่าขาน ตำนานปลิ้นปล้น
แล้ง เพราะน้ำมือคน
กอบโกย ขโมยเอาไป
ไปปั้นทอง กันลูกใหญ่ๆ
ไม่เหลือให้ เฮาปั้นข้าวเหนียว
(ไม่เหลือให้ เฮาปั้นข้าวเหนียว)

เสียงอีสาน

Preview Open KKBOX

Lyricist: -   Composer: -

ฉันเกิดจากแดนอีสาน
วิญญาน ของลูกข้าวเหนียว
เกิด ให้คนเก็บเกี่ยว
แรงงานแหล่งทรัพยากร
อีสาน ตำนานแล้งร้อน
ดูผู้คน ทุกข์ยากปากหมอง
(ดูผู้คน ทุกข์ยากปากหมอง)

อดอยากจำจากบ้านมา
ทิ้งนา ทิ้งพ่อและแม่
เหลือ ผู้เฒ่าผู้แก่
ไว้อยู่เหย้าเฝ้าเฮือนจนๆ
ชีวิตหมู่เฮาขัดสน
ต้องดิ้นรน หนอคนอีสาน
(ต้องดิ้นรน หนอคนอีสาน)

ฝ่าฟัน ชีวิตลำเค็ญ
มาเป็น คนกลางเมืองใหญ่
เมืองนั้นศิวิไลซ์
แต่น้ำใจ ไม่เคยตกดิน
ช่างอัศ-จรรย์อยู่กิน
ดังเหลือบริ้นสูบชน-บท
ของดี เขาเอามาหมด
กองทัพมด กองทัพรถสิบล้อ
(กองทัพมด กองทัพรถสิบล้อ)

บ้านนา อีสานเฮาแล้ง
โทษฟ้า ที่แกล้งนั้นผิด
ผู้คน ทุกข์ทนผลิต
คุณภาพชีวิตถึงเป็นหนี้
เกษตร กรรมเคมี
ทำเกษตร-กรจนลง
ค่าปุ๋ย ค่ายาแพงโกง
บอก ตรงๆ จะยัดห่าอะไร
(บอก ตรงๆ จะยัดห่าอะไร)

ว่าไง เล่าอีสานเขียว
เดี๋ยวเดียว ไม่เห็นสานต่อ
หมดหวัง กับ ค.จ.ก.
พระสงฆ์ เขายังขังซังเต
ดูรัฐ-บาลชวนเท่
ตั้งโครงการ ลำโขงชีมูล
(ตั้งโครงการ ลำโขงชีมูล)
เสียงพิณ เสียงแคนอีสาน
เล่าขาน ตำนานปลิ้นปล้น
แล้ง เพราะน้ำมือคน
กอบโกย ขโมยเอาไป
ไปปั้นทอง กันลูกใหญ่ๆ
ไม่เหลือให้ เฮาปั้นข้าวเหนียว
(ไม่เหลือให้ เฮาปั้นข้าวเหนียว)